Cebula należy do najbardziej znanych w świecie warzyw, nie tylko ze
względu ma swój smak, ale także dobroczynne działanie na zdrowie.
Przez całe stulecia należała do najcenniejszych leków
przeciwszkorbutowych, czyli ostrych braków witaminy C. Zabierali ją w
dalekie rejsy marynarze, kupcy, wielorybnicy. I choć cebula nie należy
do najbogatszych źródeł tej witaminy, to jednak jej dostępność i
skuteczność działania sprawiały, że należała do stałego
zaprowiantowania wypraw. Zawdzięczała to przede wszystkim silnym
bakteriobójczym substancjom, które potrafią zniszczyć bakterie, oporne
na działanie antybiotyków. Zapach i jej właściwości wynikają m.in. z
dużej zawartości organicznych związków siarki, które są aktywne nawet w
małych stężeniach.
Dobra na kaca
W
naszej kuchni pełni raczej rolę podrzędną, służąc jako przyprawa do
zup, sosów, sałatek. Na wyżyny sztuki kulinarnej wznieśli ją Francuzi,
przyrządzając z niej tarty, faszerując mięsem, ryżem, a przede
wszystkim – podając sławną zupę cebulową. Sposobów jej gotowania jest
wiele, niemal każdy region ma swój odrębny przepis. W literaturze
najbardziej utrwaliła się zupa cebulowa podawana w Halach Paryskich
zamroczonym balownikom wracającym nad ranem do domów. Sławnych hal już
nie ma, ale zupa cebulowa jest serwowana w wielu restauracjach, także
jako sposób na kaca. I słusznie, bo doskonale poprawia funkcjonowanie
nadwyrężonej alkoholem wątroby. Warto wiec skorzystać z dobroczynnych
właściwości cebuli i jeść jej jak najwięcej.
Postrach grzybów
Pod
łuskami cebuli kryje się fosfor, magnez, siarka, cynk oraz krzem, a
wiec minerały wzmacniające ogólną odporność organizmu na różne infekcje
i choroby. Surowa lub duszona na wodzie poprawia trawienie, działa
przeciw zaparciom, obniża ciśnienie, poziom cukru oraz cholesterolu we
krwi. Zjadanie przez kilka dni porcji smacznej jarzynki szczególnie
wskazane jest po kuracji antybiotykami, ponieważ cebula ma działanie
grzybobójcze. Aby ją przygotować, wystarczy zalać wodą pokrojoną cebulę
i wolno dusić. Doprawiona solą, pieprzem, smakuje doskonale, zwłaszcza
gdy dodamy jeszcze 2 łyżki oliwy i wbijemy jajko. W postaci surowej
nie jest wskazana dla osób cierpiących na ostre dolegliwości wątroby
lub woreczka żółciowego. Z bogatej listy cennych właściwości cebuli
warto wymienić także jej działanie rozrzedzające krew i
przeciwdziałające tworzeniu się zakrzepów.
Idealna na wrzody i blizny
Z
powodu jej wszechstronnego działania w medycynie ludowej była stosowana
w wielu schorzeniach. I tak na przykład okłady z rozgotowanej cebuli
stosowano przy leczeniu wrzodów na skórze, co zresztą jest skuteczne do
dziś. Wystarczy obraną, pokrojoną cebulę włożyć do małego garnuszka,
zalać wodą i gotować na wolnym ogniu przez 15-20 minut, zwracając
uwagę, by się nie przypaliła. Rozgotowaną zmiksować, chłodną masę
nałożyć na chore miejsce i umocować opatrunek. Niekiedy terapia powinna
trwać kilka dni, aż wrzód się wygoi. Istotny jest fakt, że po takim
leczeniu nie zostają blizny. Podobne okłady można z powodzeniem
stosować przy stanach zapalnych żylaków, okostnej, odmrożeniach,
oparzeniach, czyrakach, także trądziku. Wprowadzenie takiej masy
doodbytniczo leczy hemoroidy. Odrobina rozgotowanej cebuli wkładana na
waciku do uszu zmniejsza znacznie szumy w uszach, tak częstej
dolegliwości wielu starszych osób, zaś posmarowanie miejsca po
ukąszeniu osy, pszczoły, komara plasterkiem surowej sprawia, że chore
miejsce nie boli i szybko się goi (ale trzeba najpierw usunąć żądło). Z
kolei cienka błonka znajdująca się miedzy warstwami cebuli stanowi
doskonały opatrunek antyseptyczny.
Syrop na kaszel :obraną, pokrojoną cebule zasyp cukrem i pozostaw w ciepłym miejscu na kilka godzin
pij kilka razy dziennie (dorośli po łyżce, dzieci po łyżeczce).
Wino cebulowe (chroni przed infekcjami i wzmacnia ogólną odporność):
butelkę wytrawnego białego wina zalej 30 dag pokrojonej cebulidodaj 10 dag mioduwymieszaj składniki i odstaw na 7 dniw tym czasie potrząśnij kilka razy butelkąnastępnie przecedź przez sito (stosuj, pijąc po pół kieliszka dziennie).
Źródło: www.poradnikzdrowie.pl (autor: Bożena Zwolińska)